Cumartesi, Şubat 13, 2010

ama arkadaşlar iyidir











ders çalışırken sayfayı bi çevirdim karşıma şu sol taraftaki kağıt parçası çıktı bikaç gün önce.daha intörnlüğümün ilk günleri.endokrin kliniğindeyiz vizite az bir zmn kalmış, bi hastanın kan gazını alıp sonucunu vizite yetiştirmek lazm.kan gazını aldım yalnız bi hata yaptım şu bizim 'pnömotik'lere yalnış kod yazıp kan gazını gönderdim bilmiorm artık o kan gazı hastanenin hangi köşesine gitti:)sora imdadıma hakan yetişti ardından da bunu tabiki kayıtlara geçti:) işte kaç zmn sonra bu unuttuğum kağıt parçası karşıma çıktı, eskileri hatırlattı yine bana hemen hakan ı aradım meer bu kağıdın (kağıdın ön yüzü kan gazı sonucu:)) dier yarısına da bişeler yazıp kendine saklamış hatta buldu bile o hemen hatırlayıp.eskileri andık yine yeniden özlemle.sanırım hala kabullenemedim tam olarak.daha bi kaç ay önce gece gündüz hep beraber olduğum, soyunma odasında dolap komşuluğu yaptığım akadaşlarım hepimiz türkiye'nin başka yerlerine savrulduk.hakan şimdi kayseri'de, ben tutak'ta...

bursa'dan ankara'ya eşyalarımı taşırken bissürü geçmişe dair ufak tefek hatıralar çıktı karşıma koskaca(!)üniversite hayatım boyunca sakladıım.ufacık kağıt parçalarındaki notlar ya da ne biliim öle ufak şeyleri saklayıp hepsine bi anlam yükleyip sora onlarla duygusal bağ kuran ben karar almıştım ondan sonra güya bi daha hiçbişeyi saklamıcaktım, bende kaldığı sürece aramızdaki bağ artıo sora onları görünce özleyip hüzünleniyorum die,ben de işi kökten çözüp en başında saklamamaya karar vermiştim elime geçtiği ilk anda yok edicektim ki hatıra boyutuna ulaşamasınlar sonra die.ama beni illa bi yerlerden buluyorlar işte.başlıcam hee kendime:)

.

neyse bundan bi kaç gün sonra bu sefer de başka bi kitabı açtım yıllık yazıları çıktı karşıma birbirimize kağıtlara yazıp verdiimiz.yıllıkta yer kalmadığı için çounu kırpmak zoruda kalmıştım ben de orjinal hallerini de atmamıştım 'hatıra' kalsın die.ahanda al sana hatıra.hiç beklemediin zmn.da karşına çıktı.

bu ne ki?minnacık şeylere duygusal anlamlar yükleyip sora onları görünce hüzünlenmek falan.öle eskiye çok bağlı bi insan da deilim.yok yaws yalan ne eskiye bağlı deilim.gayet de eskiye bağlıyım, deer veririm(ileriye de bakarım cnm sadece geriye bakmam tabiki.).
neyse işte yeniden bi 'mazi'yi hatırladım, özledim, yine yeniden...


biterken: placebo- meds

Cumartesi, Şubat 06, 2010



(tarafımdan) yıllardır eski(tile)meyen şarkı.
S:1x1 ii geliyor cidden ama

Cumartesi, Ocak 30, 2010

yuvadan uçtu uçuk

hayatımda daha önce hiç uçuk çıkarmamıştım takiii pediatri intörnü olana kadar.
pediatri intörnüyken bi ay yenidoğanda çalıştım.bizim üni.de yenidoan bi nevi hapishane gibi bi yerdir ama neyseki grubumuz iiydi de biz yine de eğlendik.
cancanım nuranla da beraberdik.zaten biz onunla 6sene hep beraberdik:)zilli sınavlarda,uygulamalarda,en iğrenç onko nöbetlerinden en eğlenceli acil nöbelerine kadar...nöbetlerde olunca kelimenin tam anlamıyla gece gündüz beraberdik,geceleri uyuyacak yer bulamayınca iğrenç sedyelerde beraber yattık,güzel günlerde güldük.neyse fazla uzatmiim yoksa yine duygulanıcam:)
işte ben yenidoğan intörnü olana dek bu bünyem hiç uçuk gömemişti.o dönemde nuran uçuklandı iki gün geçmeden ben de siftahımı yaptım.artık ortak kullanılan lipsticklerden mi,yakın temaslardan mı bilemicem(naptıysak artık:)) zaten yeteri kadar immünsupreseydik muhtemelen.işte o zmn dedim nurana artık bu ömür boyu senden bana bi hatıra olarak kalıcak primeri senden geldi bi daha ne zmn çıkartsam seni hatırlıcam die:) ondan sora bi-iki kez daha çıktı(ki cidden baya bi tahribatlı oluodu bende) sora da sonlandı.
bu sabah bi kalktım yeni bi uçuğum belirmiş:)
tesadüf o ki bugün nuran evleniyor ve malesef ben elimde olmayan sebeplerden dolayı yanında olamıorm.sanırım o da bu duruma baya kızmış olacakki bana oralardan bi uçuk yollamış.
canım benim sana 'tati'nle bi ömür boyu mutluluklar.sizi çok seviorm:)
bi an önce yerleş de istanbulda evine gelicem ben senin:)
PS:bu arada umarım ayakkabının altına ismimi yazmışsındır:)
biterken:hayko cepkin-fırtınam

Çarşamba, Ocak 27, 2010

diplomamı istiorm!

bu nasıl bişey biri bana anlatabilir mi?
ben6yıl okumuşum ama elimde buna dair belgem yani diplomam yok
(aa lütfen okulumun bana verdiği üzerinde kalın puntolarla 'devlet hizmeti yükümlüsüdür' yazan kağıdı nasıl unuturum)
neymiş önce mecburi hizmetimi yapmam gerekiyormuş
bu nasıl bi düşünce nasıl bi yaptırım
ben tıp fakiltesine başlarken öyle bişe imzaladım da kabul mu etmiş oldum böyle bir şeyi ya da ya da tıp fakültesi diploması alabilmek için 6yıl+mecburi hizmet die bişey mi var artık öss tercih formlarında o bölümün eğitim süresi yazarken(hala tercih formları var mı öyle sayfalarca yoksa onlar da nette mi?)
diploma benim o bölüme dair eğitim süresini tamamladığımı gösteren bi belge değil mi
hayır sana ne ben belki mezun olduktan sonra onu alıp evime duvarıma asıcam çalışmıcam evet belki sadece eğlencesine okudum
hangi meslek dalında böyle bi yaptırım var ki
ben okula başlarken mecburi hizmet die bi olay da yoktu belki bilsem seçmicektim(yalann!) sen öyle bi kanun koyuyorsan o dönemden sonra okula başlayanları kapsasın bari(bencil ben)
hayır tamam burdaki insanların da tabiki dr a ihtiyacı var ve kimse kendi isteğiyle bazı yerlere gitmeyeceği için mecburen mecburi hizmet denen olayı çıkarttın belki ama bunun yaptırımı kesinlikle diploma vermemek olmamalı olamaz
hayır devlet deseki eer sen bende yani devlet bünyesinde çalışmak istiosan ben seni ilk olarak mecburi hizmete tabii tutucam bak ona da amenna(allam ne garip kelime bu böle yazınca daha bi ii anladm) ama belki ben direk özellerde işe başlıcam
ne kadar saçma bi uygulama

biterken: ogün sanlısoy-kimdi

Pazartesi, Ocak 25, 2010

vet-doc

bi öğretmenle tanıştım geçenlerde(bizim hemşirelerden birisinin komşusu), eşi de veterinermiş kendi özel kliniğini açmış burda.e çok talep var mı dedim buralarda bi an boş bulunup yok nedense ben veterineri bizim oralardaki 'pet'lere bakan 'vet'ler olarak düşüdüm sadece, nasıl unuturum buraların geçim kaynağının hayvancılık olduğunu(yine kısa devre yaptığım anlardan biriydi heralde).meğerse adam bizim 5-6 katımız para kazanıomuş burda, hafta sonu-içi, gece-gündüz farketmiomuş taa nerdeki köylerden gelip adamı evinden alıp evine bırakıolarmış gerektiinde.Adamı evlerine çaırdıklarında o oturmadan oturmuolarmış, ondan daha yukarıya bile oturmuolarmış saygısızlık olmasın die.lan parasını geçtim bari bize onun yarısı kadar saygı duysalar.Biz de işte ankaradan gelip buranın en ücra köylerine gidip kapı kapı dolaşalım aşı için sora üstümüze yürüsünler baırıp çaırsınlar.Ama eşleri-çocukları onlara para kazandırmıyor ki neden o kadar değer versinler ki di mi ama.Ben biliyorum burda hastanede çocuğu ölüp hadi hocam hadi öldüyse kapatta eve gidelim dier çocuklar evde beklior dieni(tabi herkes aynı deil de), daha çocuğunun ölümünün üzerinden on gün geçmeden başka bi çocuk için işe koyulanı...tamam yani hayvanları sevelim onlara ii bakalm ama biraz da insan sevgisi yahu!
yok ben de artık burdaki mesleğime veterner olarak devam edicem ya da uzman veteriner mi olsam ne

biterken: the fray-how to save a life

Pazar, Ocak 24, 2010

özledim ki ben bursayı

aslında hep zeynep'in yüzünden
bana o maili göndermiş, böle kocaman bi liste bursayla ilgili bissürü şey yazıo ben çounu yapmışım/yaşamışım ki onların
sağlık ocaının önünde her gün duran kimin olduunu hala bilmediğim o 16 plakalı arabayla
gitsem yeniden bursaya ne güzel olurdu di mi
ama aslında ben ordakilerle seviodum bursayı belkide
şimdi kimse kalmadıki orda artık herkes başka bi yerde
olsun ben yine de gidiim bursaya eet eet ben özledim bursayı

biterken:the everly brothers-walk right back

Perşembe, Ocak 21, 2010

ikilemler

şu sıralar bi deişik hallerdeym.kafam bomboş gibi hissediorm ama aynı zmn.da sanki beynimin içinde bissürü ip yumağı var hepsi birbirine karışmış, çözemediğim, kafamdan çıkmak isteyen.

acıkıyorum ama yemek yemek istemiyorum ya da sonuna kadar tokken bir şeyler yiyesim geliyor.

bi tarafım git diyor kalma, dier tarafım biraz daha sabret dur.

uykum geliyor uyumak istemiyorum zorluyorum göz kapaklarım kapanmasın die, ama bazen de uykum olmadığında tek istediğim uyumak oluyor kendimi yorganın altına kapatıyorum.

konuşmak geliyor içimden hatta baırmak bazen ama tek yapığım susmak oluyor çou zmn.

hiçbişe yapmadan uzun süre apatik bi şekilde bakınıorm ölece etrafıma.

mutlu deilim ama mutsuz da deilim, iice anhedonik oldum.

hiç olmadık yerde gözlerim doluyor sonra çok da komik olmayan bir şeye uzun süre gülüyorum.

önceden olsa hayatta dinlemem ben bunu dieceğim/dediğim şarkıları dinlerken buluyorum kendimi bazen.

belki de gitmem/kaçmam lazım artık buralardan en azından bi sürelik.

oy oyyy.



biterken:reamonn-supergirl