tutak'ta yaprak dökümü

dün geceden beri durmadan yağmaya devam eden kar her yeri kaplamıştı il sağlık müdürlüğündeki işleri halletmek için ağrıya gidip gitmemek konusunda bi müddet tereddütten sonra (henüz nöbetten gelmeyen) tuğçe yi aradım en sonunda gitmeye karar verdik.
tuğçe hastanede ikinci istifa dilekçesini yazdı(-1-) adnan abi imzaladı vee ağrıda toplu halde çeşitli işleri olan 6 kişi ağrıya doğru yola çıktık:) ee tabi ne de olsa burası tutak işleri biriktirip birikirip öle gitmek lazım:)
kar yağışı aynen devam ediyordu neyseki yol düşündüğümden iiydi gerçi yine bi iki yoldan çıkmş otobüs kamyon görmüş olsak da buralar için normal şeylermiş onlar sanırım zmn la onlara da alışırım:)
defterdarlıkta eceyle karşılaştık şu hale bak bursadan sınıf arkadaşınla ağrı'da karşılaş, o da naklini aldırmak için gelmiş
il sağlık müdürlüğüne gittik tuğçe dilekçesini verdi(sanırım cidden gidiyor), bu arada beraber geldiimiz hemşirelerden biri de istifa etti(-2-), ben de şu soyadımı düzeltmeye çalıştm hadi bakalm bi dahaki ay düzelcekmiş ama pek umudum yok:)



sevmiyorum işte bunu; bi yere, birine, bişeye alışmayı bu kadar çabuk alışmayı sevmiyorum sonra ayrılmak zor oluyor boş yere hüzünlendiriyor.şu son öğretmen atamalarında bizim yurttan bissürü kişi başka yerlere atandı(yaprak dökümleri3,4,5,6...) ya cidden bazısı sadece öylesine merhabam olan insanlar ama onların bile gidecek olması ne biliim bi deişik hissettirdi.ya hep beraber gidelim kimse kalmasın buralarda ya da kimse gitmesin ya da sadece ben gidiim olmaz mı:)

neyse sağlık müdürlüünde işimiz bittikten sora ağrının yollarında tuğçeyle amaçsızca dolaşırken birbirimize baktık ağrıdayız bilmediimiz bi şehirde, doğuda geziyoruz die tıpkı muşta, ığdırda tatvanda ya da son iki ayda gidip gördüğümüz herhangi bir doğu ilinde olduğu gibi:) daha da garibi dönüşte bizi alacak bi araba vardı tutaktaki eczacı:)o da ağrıya gelmiş dönüşte beraber dönecektik, bilmediğimiz şehirde, alışkın olmadığımız iklimde, 3 ay öncesine kadar hiç bilmediğimiz insanlarla iletişime geçerek...hayat bi garipsin yaa:)
mecburiyet caddesi lakaplı cumhuriyet caddesine doğru giderken arkadan bi araba yanaştı içinde bizim repreplerden biri bi kahve içtik beraber nasılsa yürürken bi amacımız yoktu hayır demedik ona da.yeni açılan bi yer varmış cidden şaştık kaldık cafe tarzı üst katı bar ama yani kesinlikle ağrıya göre fazlasıyla ii hatta çou büyük şehirde bile ii sayılabilir öle bi yer burdakilerin dediği gibi batı gördüğü belli buranın sahibinin dedik cidden de öyleymiş:)
geçen hemşirelerle konuyorduk geçen yeni yılda nerdeydim şimdi nerdeyim seneye nerde olcama acaba:)hadi bakalım hayırlısı.

biterken:greenday-time of your life

her yerde kar vaar:)

• akşama doğru yağmaya başlayan kar son sürat yağmaya devam ediyor ve daha şimdiden baya bi yükseklik oluşturdu.yrn ocağa nasıl gideceğim şimdiden merak konusu(yusuf un dediği gibi şaseye dikkat etmek lazım:))
• aralık ayındayız, ağrıdaym, dışarda eksi bilmem kaç derece souk var odamda pencere sonuna kadar açık, üzerimde bi kısa kollu hala daha sıcaktan yakınıorm aman maşallah:) sanırım pansiyonun kendi internet sitesinde yazdıı gibi burası iklimlere meydan mı okuyor ne?!
• tuğçe son nöbetini tutuyor bikaç gün içinde de döner sanırım bakalm neler olacak
• tutak halkı varlııma yavaş yavaş alışıyor sanırım; 'hemşire hanım'dan sonra 'dr.bey'liğe terfi ettim
• aslında sabah aynaya baktığımda beni gülümseten ve akşama bunu kesin yazmalıyım dedirten bişey vardı aklımda ama ne olduunu çoktan unuttum o yüzden böle geveliorm işte şimdi
• bugün ne burakla aşaıya indim laflamaya ne tuğçeyle uzun uzun muhabbet ettim(nöbette oldu için edemedim tabiki) ne de gelince uyudum hadi bakalm ilerleme var hayırlısı aman maşallah böle devam eder inşallah
• il sağlık müdürlüğüne gitmem lazım ağrıya bakalm yrn öğleden önce gidebilirsem ve işimi halledebilirsem ii olur ayrıca burdaki taşlıçay ilçesiyle soyadımın benzerliğinden dolayı yeni soyadımın taşlıçay olmasını görmekten ve bunu düzeltmeye çalışmaktan bıktım!en son dün bakalınlığın sitesine bakarken yeniden kendimi zeynep taşlıçay olarak buldum
• küaybekar msn de biraz onunla konuşiim bari.şimdilik bu kadar:)

biterken:simple plan-perfect

tutak

Her şey 11eylül2oo9 daki 28.dönem devlet hizmeti yükümlülüğü kurasıyla başladı.Başlayan ne dersen bilmiyorum o zmn tutak maceram o güne dayanıyor demem daha doğru sanırsam.
Tıp fakültesinden mezun herkesin zorunlu olarak katıldığı kuralardan biriydi, benim için önemiyse benim ismimin de o kurada yer almasıydı.
3. ve 4. sınıfta çok idealist bir şekilde yaklaşıp douaya gidip ordaki insanlara hizmet edip onlara yardım etme düşüncesi çoktan gitmişti aklımdan sebebin de bilmiyorum gerçeklerle yüzleşmiş olmaya daha yakın olmak mı artık aileme uzak olmayı istememek mi belki de korkuyor olmak mı artık ne bilmiyorum ama ben artık bir yerlere gimek istemioyordum sebebi belki de tus tu.Neyse ne olursa olsun dier 327o dr gibi benim de ismim listedeydi.Biz açıklanan münhal kadrolara göre 5 tercih yapıyorduk 5 nokta tercih.Benim tercihlerim kırşehir kaman devlet hastanesi, bursa-ankara arasında her geçişimde sebebini bilmediğim bir iç kaynamasıyla baktığım ve her seferinde mecburimi burda yapsam ne güzel olur dediğim(ki mecburide listede olup olmadığını bilmediğim) bilecik bozüyük d.h., afyon çay sağlık ocağı, çankırı elidivan toplum sağlığı merkezi ve son olarak da artvin arhavi sağlık ocağı.Kura sabah başlıyor, ulucanlarda oluyor.Ben dayanamayacağımı düşünüp gitmeye karar verdim küaybekarı da çaırdım beraberce yola koyulduk.Kura saatlerce sürdü bizim sınıftaki arkadaşların abartmasız yarısından fazlası ilk tercihlerine, kalanlarının büyük kısmı dier tercihlerine yerleşkten sonra sayılı kişimiz şanslı şekilde genel kuraya kaldık.Benim ilk tercihimi üçbin küsür kişiden sadece ve sadece üç kişisi ilk tercih olarak yazmış ve bu cidden yakalanması zor bir ihtimal.İşin ii yanı hastane iki kişi alıyor ve benm dışımdaki dier iki kişi de kurayla oraya atandıktan sora ve zaten dier tercihlerim de önceden ölü tercih durumuna düştükten sonra genel kuraya kaldığımı anlamştım zaten.
Hayat insana gerçekten garip tesadüfler sunuyor.Atama sırasında yakın arkadaşlarımıza çıkan yerleri bir kağıda yazıyoruz ki haber verelim.Tuğçeye-ki küaybekarla karşılaştırılınca benm yakın arkadaşım- bir yer çıktı ben hayatımda ilk kez duydum orda hatta içimden tüh ne fena yer çıktı dedim.Orayı da not ettik ki ben tuğçeye haber veriim.Aradan baya zmn geçtikten sonra benm ismimin karşısına ağrı tutak merkez sağlık ocağı çıktı ben dumur oldum tabi ilk anın şokuyla tepkisiz kaldım, tek yapabildiğim o an için benimle birlikte aynı yere atanan dier dr. arkadaşın ismini telefonuma kaydetmek oldu:ali.Dışarı çıktık(bu arada küaybekar a da 4. tercihi ist.de bir yer geldi).Ben bi yandan şok etkisinde eve haber veriyorum bir yandan elimizdeki kağıda bakıyorum kim nereye çıkmış die.Birden tuğçeye ilişti gözüm:Tutak devlet hastanesi.En azından tanıdık biri dedim ilk iş olarak da tuğçe yi aradım.
İşte tutak maceramın başı bu:)
Sanırım bundan sonra yazacaklarım daha çok tutak ve orda yaşadıklarımla ilgili olacağı için bir nevi mecburi günlüğüne dönüşecek burası:)Bi de oraya gittiğimden beri yazmadığım ve hatırladıklarımı kısa kısa bundan sonra yazacağım için olayları yaşadığım anki duygularımı çok yansıtamayacağım sanırım çok fazla günlük moduna dönüşecek burası artık idare edicez:)
Biterken:redd-mutlu olmak için(tubaaa nın cd lerinden çıktı)

bursa-ankara-tutak 16-o6-o4

çok hevesle yazmaya başladığım bu köşeye gerçekten ama gerçekten çok uzun zmandır yazmadığımın farkındayım ki bu geçen zmn da belki de hayatımın en değişken olduğu, yazılabilecek en çok şeye sahip olduğum zmn a denk geldi.
bursa maceram malesef-şimdilik- sona erdi ben yeniden başka bir bursa macerasına başlamayı umuyorum.ankaraya döndüm tus a girdim ama düşündüğüm gibi-çalışmadığımı bildiğim için- olmadı ve ben devlet hizmeti yükümlüsü olarak ağrı'nın tutak ilçesine atandım.7ekimden beri ordayım ve şu son bir buçuk aydır o kadar çok şey yaşadım ki hayat o kadar hızlı aktı ki, o kadr değişik şey gördüm ve en önemlisi evimden binlerce km. uzakta bir yaşama başladım.sanırım artık yazmam şart olmuş:) aslında yazmak hep kafamda ama işte bugün yazarım yrn yazarım derken günler geçiyor sonunda bugün başladım ki en azından başlayarak ileriki günler için kendime bir emrivaki yapiimki kendimi yazmak durumunda hissedeyim dedim.ayrıca bu yazmamda babamın süper indükleyici gücünü de unutamam.beni her aradığında büyük ısrarlarla yaşadıklarımı yazmam gerektiğini söylüyor, ankaraya geldim bu ısrarları aynen devam ediyor:)
bu arada bugün kurban bayramının ilk günü.dört günlük bu bayram cumartesi pazarı da içine alınca gelmem biraz sorun oldu hatta ilk etapta gelemicektim ama raporla falan işi hallettim sonunda ailemden uzak bayram geçrimek istemedim.İnşallah da ailemle daha çok güzel bayrmlar geçiririm.Amin:)
nese bakalm ben şimdilik bu kadar yazıyorum en azından girişimi yapmış oldum.maceralarım da ilerde artık:)
bu arada burda daha doğrusu tutak ta kürtçe şarkılar da dinlemeye başladım artık müzik listemde 3doors down dan sonra bi iki kütçe şarkıya da rastlayabiliyorum:)
o zmn biterken:rojda-gelmiş bahar çalıyor(bendeki hikayesini de bilahare anlatıcam:))

yeniden bursa yollarında

gelmeden önce oh ne kadar güzel bissürü tatil yapabilicem derken hen geldide geçti günler.ii geçti çok şükür.şimdi yine otobüsteym.ve bugün yine farkettmki her dönüşüm nedese daha bir koyuyor ya da uzun süre evde kalınca ayrılma daha zor oluyor bilemiyorum ama annneme otobüsten el sallarken bi kötü oldm hee:)
şarjım az kaldı birazdan da molaya giricez o yüzden kısa kesiorm aa bu arada bayramın yeni halinden yazıorm bunları aldıım 3 seneden azla oldu ve ilk kez format atıldı yusuf saolsun.baya bi ii oldu:)inşallah hep ii günlerkullanırım bunu.
Allah ım annecimle babacımla kardeşlerimle daha bissürü günler göstersin, anneciime babacıma hayırlı sağlklı daha bissürü ömürler versin inşallah.AMİİİN
Biterken:ispanyolca şarkılardan-julio iglesias-besame mucho çalıyor

ankara yollarından:)

acilin içinde yapılan 2 hftlık genel cerrahi stajıma ay başında başlamış bulunmaktayım:)ve bu stajdan 3.seferde geçen bana Allah yardım etti de en rahat yeri olan meme cerrahisine düştüm ve bu durumdan yararlanarak nöbetlerimizi de ayarlayarak küaybeyle(o da aynı yerde)birer hafta eve gitmeye karar verdik bi sorun çıkmaz inşallah.
Dün sanırım herhangi bi genel cerrahi intörnünün görüp görebileceği en ii ve en kısmetli nöbetlerden biriydi aman maşallah gerisi dier nöbetlerin başına:)
aslında haftasonu tutulan nöbetlerden pek hoşlanmıyorum yani ölece klinkte durmak çok sıkıcı olabiliyor hatta dün de o sıkıcı nöbetlerden biri olarak başladı ama gece çok rahattı.Hastanede sadece genel cerrahinin 2 kliniğe sahip olduunu düşünürsk sadece 2 hastadan gece kanı almak sanırım fazlasıyla garip(tabi arada endokrin kliniğinden fazla bakılan şekerleri saymazsak:)).Kısmet kısmısına gelirsek öğlen asistan bi tel.açtı biz yine iş 'kitlicek' die sinirlenirken meğerse uzun zmndır klinikte yatan hasta sonunda taburcu olmuş ve gitmeden bi ziyafet vermiş.Bi ton et şiş ve pirzola halinde.Tüm asistanlar-personel-hemşire-biz sanırım fazlasoyla doyduk ve bu sadece yaklaşık 1odk.da oldu:)cidden ben bi şiş yiyip masaya baktıımda her şey silip süpürülmüştü:)genel cerrahi asistanları saolsun.Akşamın bi vaktide nazlı aradı acilde nöbetçiydi o.Evlerinde gün varmış da ordakilerden nazlıya da getirmişler o da bizle paylaştı ama resmen kısa çapta bi gün yaptık bizde el açmaları börekler mantı sarmalar kadayıf dolmaları...hatta bi ara iice moda girip gün muhabbetleri yaptık:)ya işte öle kısmetli ve ii bi nöbet:)maşallah.
heh esas dicemi unuttum ben de işte nöbetten 2 saat erken çıktım sabah 6 da kalkıp 7 deki 93 e binip terminale geldim ve şu an 8 ank.otobüsündeyim.İşin beni şaşırtan kısmı ise önceden sadece bazı özel hatlarda olan telefonu açık bırakabilme ve nete girebilme özellikleri tüm otobüslere her seferlere konulmuş ii de olmuş.Ben de bölük pörçük olarak toplamda yaklaşık 3 buçuk saat uyumuş olmama(tamam rahat bi nöbet dedim ama sonuçta bi nöbetti işte ve arada tek tük işler için de olsa kalkıyoruz bi de ben sabah erken çıkacağım için -nuranla nöbetçiydim bu arada- nuranla anlaştık ve geceki işleri ben yaptım) ve terminale gelirken uyuklamama rağmen nete biraz bakiim dedim.
Bu arada bugün ankaraya obama geliomuş tüm yollar kapanacak bakalı eve nasıl ulaşacağım:)
Bi de 21 martta babacıımın dün de Ahmet'imin doum günüydü Allah hep birlikte sağlıklı nice yaşlar nasip etsin inşallah.AMİİİİN:)

Biterken:Sevimli şarkı-fountains of wayne'den hey julie çalıyor

çok acilll!

sanırım sadece staj deiştirdiğim zmn larda buraya yazıyorum ve böyle devam ederse 2ayda bir ancak yazarım ben.evet sonunda kadın doum stajı da bitti ii kötü olaylarıyla ki iikide birtti ben hiç hazzettemiştim.şimd acildeym ve 2ay da ordaym hadi bakalm o zmn bismillah dielm.inşallah iyi geçer.
ilk nöbetm geceydi ve ben dersane çıkışı olduğum için baya bi kötü haldeydm.Allah tanki çok youn bi odada deildim.Bugün gündüzcüyüm yine aynı odadayım ve bu oda diere odalara göre nisbeten daha rahat.Gerçi acilin sağı solu belli olmuyor ama ki zaten de öyle oldu.Aslında başa dönmek gerekirse evet biliyorum düşünmem bile komik ama dün yine scrubs un en sevdiğim ve defalarca izlediğim bölümünü açtım:my butterfly.Bölümün başlarında bi kelebek gözüküyor sonra bildik 'kelebek etkisi' anlatılıyor işte:ilk önce kelebek bi yere konuyor olaylar gelişiyor sonunda bi hasta ölüyor daha sonra başa sarılıyor olaylar acaba kelebek başka yere konsaydıya getiriliyor laf bu sefer olaylar başka bi türlü işliyor ama sonuç değişmiyor aynı hasta yine ölüyor.İlk izlediğimde yurttaydm dedim adamlara bak belki inançları bizle aynı deil ama resmen kaderi işlemişler olacak olan olur die.Nese işte bugün acildeyken garip ama ortalıkta bi kelebek dolaşıyordu benm bulunduum odada.Dedim acaba bu bi işaret mi:)Zaten çokı geçmeden acilen(yaws tabiki acilen olacak orası acil zaten:)) bi hasta geldi arrest halde.50dk kadar uraştık hepimiz cpr yaptık.Evet ben de böylece ilk kez bi insana cpr yapmış oldum hastayı bi kaç kez defibrile ettik(dr.tabiriyle hastaya bi kaç kez çaktık) ben de yine ilk kez bi hastaya çaktım ama sonuç malesef düzelmedi hasta 'ex' oldu.Ama en kötüsü de bunu hasta yakınlarına söyleme anıydı.Tabiki ben söylemedim ama özellikle söyleyen abiyle birlikte gittim ve çaktırmadan olayları izledim.Allah hiç bi yakınımız kaybını bize göstermesin inşallah.Amiiin.
Öle işte şimdi yaklaşık bi saatliine geldim kütüp.e nuranla birbirimizi offluyoruz çok yoğun olmadıı sürece.Ben de uzun zmn dır yazmadıım bloguma yaziiim dedim.Yukarda da dediim gibi böle heer staj bitiminde-başlangıcında yazacaksam buraya sanırım bikaç yazı sora -malesef- Bursaya vedamı yazıcam.Herşein hayırlısı.
Şimdi gitmem lazım acil işler beni bekler:)
Biterken:malum kütüp.te olduum için şarkı dinleyemiorm ama içimden geçen şarkı:zeki müren-elbet bir gün buluşacağız-annem için gelsin
İnt.Dr.ZYNP